📜 శ్రీమద్భగవద్గీత – ద్వాదశోధ్యాయః
భక్తియోగం
శ్లోకం 1:
ఏవం సతతయుక్తా యే భక్తాస్త్వాం పర్యూపాసతే ।
యే చాప్యక్షరమవ్యక్తం తేషాం కే యోగవిత్తమాః ॥
అర్థం:
సదా నీ మీదే మనస్సు నిలిపి భక్తితో నిన్ను పూజించేవారూ,
లేదా నిరాకారమైన బ్రహ్మను ఉపాసించేవారూ —
వారిలో ఎవరు శ్రేష్ఠులు అని అర్జునుడు ప్రశ్నించాడు.
శ్లోకం 2:
మయ్యావేశ్య మనో యే మాం నిత్యయుక్తా ఉపాసతే ।
శ్రద్ధయా పరయోపేతాస్తే మే యుక్తతమా మతాః ॥
అర్థం:
ఎవరు శ్రద్ధతో నాపై మనస్సు నిలిపి నన్ను భక్తితో పూజిస్తారో,
అటువంటి భక్తులే నాకు అత్యంత ప్రియమైన యోగులు.
శ్లోకం 3–4:
యే త్వక్షరమనిర్దేశ్యమవ్యక్తం పర్యూపాసతే ।
సర్వత్రగమచింత్యం చ కూటస్థమచలం ధ్రువం ॥
సంనియమ్యేంద్రియగ్రామం సర్వత్ర సమబుద్ధయః ।
తే ప్రాప్నువంతి మామేవ సర్వభూతహితే రతాః ॥
అర్థం:
నిరాకారమైన, మార్పులేని పరబ్రహ్మను ధ్యానిస్తూ,
ఇంద్రియాలను నియంత్రించి, అన్ని జీవుల పట్ల సమభావం కలవారు
చివరికి నన్నే పొందుతారు.
శ్లోకం 5:
క్లేశోధికతరస్తేషామవ్యక్తాసక్తచేతసాం ।
అవ్యక్తా హి గతిర్దుఃఖం దేహవద్భిరవాప్యతే ॥
అర్థం:
నిరాకార భగవంతుని ధ్యానించడం శరీరం ఉన్నవారికి కష్టమైన మార్గం.
శ్లోకం 6–7:
యే తు సర్వాణి కర్మాణి మయి సంన్యస్య మత్పరాః ।
అనన్యేనైవ యోగేన మాం ధ్యాయంత ఉపాసతే ॥
తేషామహం సముద్ధర్తా మృత్యుసంసారసాగరాత్ ॥
అర్థం:
ఎవరు తమ కర్మలన్నిటినీ నాకు అర్పించి,
నన్నే ఆశ్రయించి భక్తితో ధ్యానిస్తారో,
వారిని నేను సంసార సాగరంనుండి రక్షిస్తాను.
శ్లోకం 8:
మయ్యేవ మన ఆధత్స్వ మయి బుద్ధిం నివేశయ ।
నివసిష్యసి మయ్యేవ న సంశయః ॥
అర్థం:
నీ మనస్సును, బుద్ధిని నాపైనే నిలుపు —
అప్పుడు నన్నే చేరుతావు, సందేహం లేదు.
శ్లోకం 12:
ధ్యానాత్కర్మఫలత్యాగస్త్యాగాచ్ఛాంతిరనంతరం ॥
అర్థం:
ధ్యానానికి కంటే కర్మఫలత్యాగం శ్రేష్ఠం,
కర్మఫలత్యాగం ద్వారా శాశ్వత శాంతి లభిస్తుంది.
శ్లోకం 13–14 (భక్తుని లక్షణాలు):
అద్వేష్టా సర్వభూతానాం మైత్రః కరుణ ఏవ చ ।
నిర్మమో నిరహంకారః సమదుఃఖసుఖః క్షమీ ॥
అర్థం:
ద్వేషం లేని, కరుణ కలిగిన, అహంకారం లేని,
సుఖదుఃఖాలలో సమంగా ఉండేవాడే నాకు ప్రియమైన భక్తుడు.
శ్లోకం 20 (ముగింపు):
యే తు ధర్మ్యామృతమిదం యథోక్తం పర్యూపాసతే ।
శ్రద్ధధానా మత్పరమా భక్తాస్తేఽతీవ మే ప్రియాః ॥
అర్థం:
ఈ భక్తియోగాన్ని శ్రద్ధతో అనుసరించే భక్తులు
నాకు అత్యంత ప్రియులు.
🙏 ॥ ఓం శ్రీకృష్ణాయ పరమాత్మనే నమః ॥ 🙏
➡ Read Chapter 12 Slokas
➡ Read Chapter 12 Meaning
➡ Take Chapter 12 Quiz
0 Comments